بررسی فناوری‌های نوین انرژی در کنفرانس سالانه ام‌آی‌تی

هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی برای تحلیل رزومه‌ها، پیشبینی نیازهای نیروی کار و خودکارسازی فعالیت‌های اداری استفاده می‌شود. گزارش SHRM نشان داد که ۴۳ درصد سازمان‌ها در سال ۲۰۲۵ از AI در فعالیت‌های HR استفاده می‌کنند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۴ ۲۶ درصد بود. این فناوری شامل یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، هوش مصنوعی مولد و سیستم‌های پیشنهاددهنده است. کاربردهای اصلی آن در جذب و استخدام، غربالگری رزومه‌ها و تطبیق مهارت‌ها است. با این حال، استفاده از AI در منابع انسانی با چالش‌های سازمانی همراه است.

ابزارهای نوین مبتنی بر هوش مصنوعی برخلاف پیش‌بینی‌های اولیه نتوانسته¬اند شرکت‌های برون‌سپاری فناوری اطلاعات را تعطیل کنند. در گردهمایی سالانه شرکت‌های فناوری اطلاعات هند اعلام شد که درآمد کل اعضای این صنف به بیش از ۳۱۵ میلیارد دلار رسیده است. با وجود ظهور عوامل هوش مصنوعی مانند ابزار کدنویسی شرکت آنتروپیک، استقرار این فناوری در سیستم‌های قدیمی و پیچیده با چالش‌های فراوانی روبه‌رو است. مدیران اجرایی شرکت‌های بزرگ برون‌سپاری معتقدند که مشتریان همچنان به تخصص انسانی و برنامه‌نویسان نیازمندند. بنابراین، رونق هوش مصنوعی نه تنها صنعت برون‌سپاری را نابود نکرده، بلکه فرصت‌های مشاوره‌ای جدیدی را برای این شرکت‌ها فراهم کرده است.

سازمان امور مالیاتی کشور با ابلاغ حکمی جدید، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در زیرساخت‌های هوش مصنوعی را مشمول اعتبار مالیاتی کرد. محمد برزگری، معاون تحول هوشمند نظام مالیاتی، اعلام کرد که این تصمیم بر اساس قانون ملی توسعه هوش مصنوعی مصوب ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ اجرایی شده است. طبق بند «پ» ماده ۱۱ این قانون، سرمایه‌گذاری در حوزه‌هایی نظیر زیرساخت‌های پردازشی، توسعه الگوریتم‌ها، مجموعه‌داده‌ها و راه‌اندازی آزمایشگاه‌های مرجع از حمایت مالیاتی برخوردار می‌شوند. همچنین، افزایش سرمایه صندوق ملی توسعه هوش مصنوعی نیز شامل این مشوق‌ها خواهد بود. این اعتبار مالیاتی به گونه‌ای طراحی شده که امکان انتقال آن به سال‌های آینده نیز وجود دارد تا انگیزه کافی برای توسعه‌دهندگان فراهم شود.

عامل‌های هوش مصنوعی در تغییر روش تصمیم‌گیری متخصصان نقش دارند. متخصصان بخشی از کار خود را به این عوامل واگذار می‌کنند، اما تصمیم‌های مهم همچنان در اختیار انسان باقی می‌مانند. عامل‌های هوش مصنوعی کد می‌نویسند، محاسبات را انجام می‌دهند و پیشنهادهایی ارائه می‌کنند، اما تصمیم‌گیری نهایی به عهده متخصصان است. این تصمیم‌ها اغلب پاسخ واحد و قطعی ندارند و به تجربه، قضاوت و ارزش‌های تصمیم‌گیرنده وابسته هستند.

دستیارهای هوش مصنوعی با هدف تحول در اقتصاد دیجیتال و انجام پیش‌دستانه امور شخصی کاربران، وارد مرحله جدیدی از توسعه شده‌اند. شرکت‌هایی نظیر متا با دستیار «میوز» و استارتاپ «اینستینکت» با ارائه ابزارهای هوشمند، امکاناتی مانند هماهنگی قرارها و رزرو بلیت را فراهم کرده‌اند. برخلاف نسل‌های قبلی، این دستیارها به جای واکنش صرف، به صورت فعالانه عمل می‌کنند و با استقبال رو به رشد کاربران مواجه شده‌اند. با این حال، توسعه‌دهندگان برای پذیرش گسترده این فناوری باید بر چالش‌های امنیتی و تردید کسب‌وکارها در تعامل با این سیستم‌ها غلبه کنند. پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده، دسترسی به این ابزارها برای تمامی کاربران اینترنت فراهم شود.

مصوبه «پروانه اپراتوری هوش مصنوعی» در ایران شرط ۲۰۰ پتافلاپس و ۱.۲ هزار میلیارد تومان را برای شرکت‌ها تعیین کرده است. این شرط به نفع چند نهاد شبهدولتی عمل کرده و شرکتهای دانشبنیان را به پیمانکاران دستدوم تبدیل می‌کند. مسئولان ادعا می‌کنند این پروانه برای تسهیل فعالیت شرکت‌های کوچک است، اما متن مصوبه همه‌گیر و انحصارگرایانه توصیف شده است. سید محمدباقر سجادی، نایبرئیس سازمان نظام صنفی رایانهای تهران، شکاف بین ادعاهای مسئولان و متن مصوبه را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «موضوع اول این است که تعریف اپراتور هوش مصنوعی هنوز شفاف نیست». او افزود که این مصوبه ممکن است بازار سازمانی و دولتی را برای شرکت‌های مستقل مسدود کند.