یک کارآزمایی بالینی کوچک در دانشگاه راتگرز نیوجرسی نشان داد که محدود کردن زمان مصرف غذا به یک بازه ۸ تا ۹ ساعته، مزایای شناختی فراتر از کاهش وزن برای زنان مسن به همراه دارد. در این پژوهش ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله مبتلا به اضافه وزن یا چاقی بررسی شدند که همه آن‌ها کالری دریافتی روزانه خود را حدود ۵۰۰ کالری کاهش دادند. شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند که گروه اول فستینگ را انجام داده و در بازه کمتر از ۹ ساعت غذا خوردند، در حالی که گروه دوم برنامه استاندارد ۱۲ ساعته داشتند. پس از ۶ ماه، هر دو گروه به طور متوسط حدود ۶,۸ کیلوگرم وزن از دست دادند اما گروه فستینگ پیشرفت‌های قابل توجهی در برنامه‌ریزی مکانی و حل مسئله نشان داد. محققان معتقدند این سبک تغذیه از طریق هماهنگی با ریتم‌های شبانه‌روزی می‌تواند بر سلامت متابولیک و مغز تاثیر بگذارد. با این وجود، برای تایید قطعی این نتایج به مطالعات بزرگتری نیاز است.
