در بسیاری از هواپیماهای مسافربری مدرن، بخش قابلتوجهی از سوخت مورد نیاز در داخل بالها ذخیره میشود. این انتخاب مهندسی صرفاً به دلیل استفاده از فضای خالی بال نیست، بلکه به نحوه تحمل نیروهای پروازی و مدیریت تعادل کمک میکند. در این طراحی که به آن مخزن یکپارچه یا Wet Wing میگویند، بخشهایی از سازه بال آببندی میشوند تا بدون نیاز به مخزن فلزی جداگانه، سوخت را در خود نگه دارند. قرار گرفتن سوخت در بالها به کاهش تنشهای سازهای هنگام خم شدن بال به سمت بالا یاری میرساند. همچنین این روش از اشغال فضای کابین و محفظه بار جلوگیری میکند. با مصرف سوخت در طول پرواز، وزن هواپیما و مرکز ثقل آن تغییر میکند و سیستمهای مدیریت سوخت این تعادل را کنترل میکنند. به این ترتیب، بال هواپیما علاوه بر تولید نیروی برآ، نقش بسیار مهمی در سیستم سوخترسانی و پایداری پرواز دارد.
