علت روشنایی بیشتر در ورودی تونلها نسبت به بخشهای میانی، کمک به سازگاری تدریجی چشم راننده و جلوگیری از پدیده سیاهچاله است. وقتی راننده از محیط روشن بیرون وارد فضای کمنور تونل میشود، چشم انسان برای تطبیق با نور به زمان نیاز دارد و دهانه تونل ممکن است مانند حفرهای تاریک به نظر برسد. سیستم روشنایی تونلها به گونهای مهندسی شده که در بخش ورودی با استفاده از نورپردازی تقویتشده، اختلاف نوری کاهش یابد تا راننده بتواند موانع و خودروهای متوقفشده را به موقع تشخیص دهد. میزان نور ورودی بر اساس شدت روشنایی روزانه و شرایط محیطی بیرون تنظیم میشود و در روزهای آفتابی این نیاز بیشتر است. در بخش میانی و ناحیه گذار، پس از سازگاری چشم راننده، میزان روشنایی کاهش مییابد اما همچنان برای ایمنی و دید کافی حفظ میشود.