موشک سوختجامد «قاسم بصیر» با برد دستکم ۱۲۰۰ کیلومتر، توانایی هدفگیری دقیق شناورهای دشمن را بدون اتکا به سیستم GPS فراهم میکند. این موشک که در اردیبهشت ۱۴۰۴ معرفی شد، از جستوجوگر اپتیکی و تصویربرداری حرارتی برای تشخیص هدف از میان چندین هدف در مرحله نهایی پرواز استفاده میکند. این فناوری باعث میشود که اخلالهای الکترونیکی و جنگهای رادیویی آمریکا در ناکارآمدی هدایت موشک نقش داشته باشند. عملیات موفقیتآمیز این موشک، نشاندهنده پیوند شبکه شناسایی پهپادی، راداری و ساحلی ایران در خلیج فارس و دریای عمان است. با استفاده از حسگرهای غیرفعال، این موشک میتواند حتی با خاموش بودن رادارهای ناو دشمن، هدف را شناسایی و با آن تطبیق دهد.
