ارزیابی کیفیت زندگی بیماران ام‌اس با تست پیاده‌روی

پژوهشگران اعلام کردند که عملکرد بهتر در پیاده‌روی و سطح بالاتر فعالیت بدنی روزانه با کیفیت زندگی بهتر در افراد مبتلا به ام‌اس نوع عودکننده-بهبودیابنده مرتبط است. مارکو لوستارینن، پژوهشگر دانشگاه فنلاند شرقی و نویسنده اصلی این پژوهش، بر مزایای حفظ سبک زندگی فعال تأکید کرد. در این مطالعه، ۴۱ بیمار مبتلا به ام‌اس با استفاده از دستگاه‌های پایش فعالیت، پرسشنامه‌های ناتوانی و آزمون پیاده‌روی ۶ دقیقه‌ای بررسی شدند. نتایج نشان داد که کیفیت زندگی بیماران ام‌اس به طور قابل‌توجهی پایین‌تر از افراد سالم است و میزان بیشتر ناتوانی با کیفیت زندگی پایین‌تر ارتباط دارد. در مقابل، تعداد گام‌های روزانه بیشتر با وضعیت سلامت و رفاه بهتری همراه بود. جالب اینکه شدت فعالیت بدنی و عرق کردن ارتباطی با کیفیت زندگی نداشت و نیازمند مطالعات بیشتری است.