عاملهای هوش مصنوعی مستقل با سرعتی بیشتر از چارچوبهای نظارتی موجود در حال توسعه هستند و شرکتها باید پیش از خارج شدن این فناوری از کنترل، رویکرد تازهای برای نظارت بر آنها اتخاذ کنند. سازمانها در حال حاضر اغلب نمیدانند چه تعداد عامل هوش مصنوعی در محیط کاریشان فعال است، هر کدام به چه بخشهایی دسترسی دارند و هنگام بروز خطا چه کسی مسئولیت آن را بر عهده خواهد داشت. بر اساس این گزارش، ابزارهای کنونی بازار مانند پلتفرمهای کشف و محدودسازهای عمومی به تنهایی کافی نیستند و سازمانها نباید منتظر شکلگیری یک چارچوب ایدهآل بمانند. راهکار اصلی شامل ایجاد فرایندهای ثبت و کشف مداوم، تعریف خط قرمزهای دقیق و جزئی برای هر عامل و نظارت مستمر بر اساس عملکرد واقعی است. علاوه بر کنترل دسترسیها، ترتیب اجرای مراحل توسط عاملها نیز اهمیت بالایی دارد تا از بروز خطاهای احتمالی جلوگیری شود. در نهایت، موفقیت در این زمینه نیازمند برخورداری از رویکردی نظاممند است که مدیریت هوش مصنوعی را به عنوان بخشی از ساختار فناوری اطلاعات و دادهها سازماندهی کند.