پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که برخلاف تصورات قبلی، مرگ خورشید تنها سیاره‌های درونی را نابود نخواهد کرد، بلکه کل منظومه شمسی را به فروپاشی می‌کشاند. خورشید در آینده با تبدیل شدن به غول سرخ منبسط خواهد شد و ثبات منظومه را برهم خواهد زد. سیاره عطارد در پنج میلیارد سال آینده حدود یک درصد احتمال دارد از منظومه خارج شود یا با دیگر سیاره‌ها برخورد کند. فرایند از دست رفتن جرم خورشید و تبدیل آن به کوتوله سفید ممکن است به صورت دوره‌ای و ناپیوسته رخ دهد. این بیست‌و‌ثبات‌های گرانشی می‌تواند باعث جابجایی یا پرتاب سیاره‌های بیرونی مانند اورانوس، نپتون و زحل به بیرون از منظومه شود. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که تنها یک میلیارد سال پس از تبدیل خورشید به کوتوله سفید، اثری از منظومه شمسی بیرونی باقی نخواهد ماند.
