جنرال موتورز در دهه ۱۹۶۰ میلادی یک موتور V12 با حجم ۱۱٫۵ لیتر برای کامیونهای تجاری و فعالیتهای صنعتی تولید کرد. این موتور با نام توئین سیکس، از آرایش V12 با زاویه ۶۰ درجه بین دو ردیف سیلندر استفاده میکرد و ۲۷۵ اسب بخار قدرت و ۸۵۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکرد. موتور به جای سرعت، بر گشتاور بالا در دور موتور پایین متمرکز بود تا برای حمل محمولههای سنگین مناسب باشد. تولید این پیشرانه از سال ۱۹۶۱ تا حدود ۱۹۶۵ ادامه یافت. مهندسان GMC برای توسعه این موتور از قطعات موتور V6 خود استفاده کردند و یک بلوک اختصاصی V12 از جنس چدن طراحی کردند. این موتور یکی از بزرگترین موتورهای بنزینی تجاری تولیدشده در آمریکا بود.