هوش مصنوعی مدیران میانی را تحت فشار قرار می‌دهد

لارنس لسیگ و یوشوا بنجیو در یادداشتی در نشریه اکونومیست، پیشنهادهایی را برای کاهش خطرات جدی هوش مصنوعی بدون آسیب به پیشتازی فناورانه آمریکا مطرح کردند. پس از نفوذ اخیر یکی از مدل‌های شرکت اوپن‌ای‌آی به پلتفرم هاگینگ فیس، نگرانی‌ها در واشنگتن تشدید شد و رویکرد قانون‌گذاران تغییر کرد. رو خانا، نماینده کنگره آمریکا، با ابراز پشیمانی از جدی نگرفتن هشدارهای گذشته، به همراه نمایندگانی از هر دو حزب طرحی به نام قانون فرانتیر را برای تنظیم‌گری مدل‌های پیشرفته پیشنهاد داده است. همچنین برنی سندرز، سناتور برجسته، محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تری را برای توسعه این فناوری پیشنهاد کرده است. نویسندگان مقاله معتقدند کنگره برای پیشگیری از بحران باید چهار تغییر ساختاری ایجاد کند. اولین گام پیشنهادی آن‌ها این است که به شرکت‌های رقیب اجازه داده شود بدون ترس از قوانین ضدانحصار، تا زمان بهبود فناوری‌های ایمنی برای کاهش سرعت توسعه توافق کنند.

زیرساخت‌ها در دوره‌ای تعریف‌کننده قرار دارند که تغییرات سریع و همزمان در فناوری، تغییرات آب و هوا، پیچیدگی‌های جغرسیاسی و افزایش نیاز به زیرساخت‌ها در کشورهای در حال توسعه، چالش‌های جدیدی را به وجود آورده است. علی جادبایی، استاد دانشگاه MIT، می‌گوید که پاسخ در بازاندیشی در طراحی، ساخت، مالیات و عملیات زیرساخت‌ها و همکاری بین همه طرفین قرار دارد. در ۲۸ اکتبر، جادبایی و دیگر کارشناسان در فوریوم جهانی زیرساخت‌ها در مادرید این موضوعات را بررسی خواهند کرد. او می‌گوید که تغییرات کنونی در سرعت و ترکیبی از تغییرات آب و هوا، محدودیت‌های منابع و عدم پایداری جغرسیاسی، زیرساخت‌ها را تحت فشار قرار داده است.

مودل‌های هوش مصنوعی مانند ChatGPT، DeepSeek و Mistral به پرسش‌های مربوط به مسائل خانوادگی پاسخ‌های متفاوتی می‌دهند. ChatGPT توصیه می‌کند فاصلهای محترمانه با خانواده همسر حفظ شود، در حالی که DeepSeek به مصالحه و Mistral به خاطره‌نویسی روزانه برای کاهش ناامیدی توصیه می‌کنند. این تفاوت‌ها نشان‌دهنده جهان‌بینی‌های مختلف این مدل‌ها است. اکونومیست پاسخ‌های ۲۵ مدل پیشرفته هوش مصنوعی را در یک نظرسنجی جهانی ارزش‌ها بررسی کرده است. مدل‌های غربی شفافیت کمتری دارند و کاربران ناچارند به شرکتهای بزرگ اعتماد کنند.

نسل جدید نوجوانان آمریکایی در خانه و مدرسه بیش از والدین خود از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند و با فرصت‌ها و ریسک‌های تازه‌ای روبه‌رو هستند. بر اساس نظرسنجی مؤسسه RAND، در حدود ۶۱ درصد از دانش‌آموزان دبیرستانی و ۶۹ درصد از معلمان برای کارهای درسی از این فناوری کمک می‌گیرند. دولت‌های مختلف از جمله ایالات متحده، سنگاپور و چین برنامه‌های گسترده‌ای برای ادغام هوش مصنوعی در نظام آموزشی خود اجرا کرده‌اند. رئیس‌جمهور آمریکا در ماه آوریل ۲۰۲۵ فرمان اجرایی مهمی در این زمینه امضا کرد تا مبانی هوش مصنوعی در همه دروس ادغام شود. در هانگژو نیز کودکان دست‌کم ده ساعت آموزش سالانه درباره این فناوری دریافت می‌کنند. مطالعات آزمایشی نشان می‌دهد استفاده از ابزارهایی مانند ChatGPT توانسته زمان برنامه‌ریزی هفتگی معلمان را نزدیک به یک‌سوم کاهش دهد.

به گزارش، هوش مصنوعی با ایجاد تریلیون‌ها دلار ارزش بازار، گروهی از اقتصاددانان شیفته هوش مصنوعی (AI-pilled) را به وجود آورده است. در حالی که اقتصاددانان دانشگاهی به‌طور کلی به مطالعه آثار این فناوری علاقه‌مند نیستند، برخی از آنها مانند سوزان اتی و بیزیل هالپرین، پژوهش‌های مهمی در این زمینه انجام داده‌اند. با این حال، تعداد مقالات مرتبط با هوش مصنوعی در دفتر ملی پژوهشهای اقتصادی آمریکا (NBER) هنوز کم است و پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۲۴ نیز کنفرانس‌های بیشتری درباره مراقبتهای سلامت نسبت به هوش مصنوعی برگزار شود.

تحولات فناوری هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶، پویایی و ساختار سنتی راه‌اندازی استارتاپ‌ها را به طور کامل دگرگون کرده است. نسل جدید استارتاپ‌های مبتنی بر هوش مصنوعی موسوم به AI-Native، الگوهای پرهزینه و مرحله‌ای گذشته را منسوخ کرده‌اند. بر اساس راهنمای منتشر شده توسط آنتروپیک، نقش بنیان‌گذاران از کدنویس به هماهنگ‌کننده یا ارکستراتور تغییر یافته است. چرخه حیات این استارتاپ‌ها اکنون شامل چهار مرحله فشرده شامل ایده، کمینه محصول پذیرفتنی، عرضه و مقیاس‌پذیری است. آمارها نشان می‌دهد که ۴۲ درصد استارتاپ‌ها به دلیل ساخت محصولی بدون تقاضای بازار شکست می‌خورند و ابزارهای هوش مصنوعی به کاهش این خطر کمک می‌کنند. کارشناسان تأکید می‌کنند که بنیان‌گذاران باید پیش از ساخت محصول، با استفاده از تفکر خصمانه، فرضیات خود را اعتبارسنجی کنند.