زعفران در فرهنگ ایرانی به عنوان ادویهای برای رنگ و عطر غذا استفاده میشود، اما حضور آن در رسمهای عروسی، نذری، آیینهای سوگواری و باورهای عامیانه نیز دیده میشود. این گیاه در گذشته به معنای تجمل و ارزشمندی بود و بهتدریج به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است. زعفران در موقعیتهایی که رنگ و بو، خوراک و آیین به هم میرسند، جای خود را باز کرده است و حالا یک روز در تقویم ملی را به خود اختصاص داده است.