گزارش مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد که ۲۵.۸ درصد از کل پرداختهای مستقیم خانوارها برای سلامت در ایران، خارج از مسیر رسمی و به صورت غیررسمی پرداخت میشود. این پدیده که به شکلگیری «قیمت دوم درمان» منجر شده، احتمال مواجهه با هزینههای کمرشکن سلامت را در این خانوارها حدود ۳.۶ برابر افزایش داده است. بر اساس مطالعات مورد استناد، ۲۷.۷ درصد از جمعیت کشور دستکم یک بار تجربه پرداخت غیررسمی را داشتهاند که این میزان در خدمات بستری ۲۶.۱ درصد بوده است. همچنین در بررسی بیمارستانهای دولتی تهران، سهم پزشکان از این دریافتیها ۴۹.۲۵ درصد و سهم پرستاران ۴۶.۲۷ درصد گزارش شده است. مرکز پژوهشها ضعف نظارت، تعرفههای نامتناسب و کمبود منابع را از عوامل اصلی این مشکل دانسته و راهکارهایی چون اصلاح نظام تعرفه و قطع رابطه مالی مستقیم بیمار و پزشک را پیشنهاد کرده است.