گسترش ابزارهای ارتباطی نوین پدیده‌ای به نام خودشیفتگی کلامی را در روابط میان‌فردی ایجاد کرده است که به چالش جدی تبدیل شده است. ارسال پیام‌های صوتی پی‌درپی و متون طولانی در پیام‌رسان‌ها، جایگزین گفت‌وگوهای متوازن و چرخشی سنتی شده است. این ساختار جدید باعث می‌شود گوینده بدون توجه به بازخوردهای مخاطب، تک‌گویی‌های طولانی را به دیگران تحمیل کند. روان‌درمانگران بر این باورند که این روند مهارت درک سکوت و شنیدن فعال را در افراد تضعیف می‌کند. تعاملات آنلاین امروزی غالباً معاملاتی شده و ظرفیت شناختی افراد را برای گفت‌وگوهای عمیق کاهش داده است. تک‌گویی متوالی یکی از الگوهای بارز این رفتار است که در آن فرستنده پیام بدون در نظر گرفتن نیاز مخاطب عمل می‌کند. شناخت این الگوهای رفتاری میتواند به بهبود کیفیت ارتباطات انسانی و کاهش انحصارطلبی کلامی کمک کند.
