در جریان فرود تاریخی ماژول ماهنشین آپولو ۱۱ بر سطح ماه، کامپیوتر هدایت پرواز آلارمهای ۱۲۰۱ و ۱۲۰۲ را نمایش داد که نشاندهنده انباشته شدن کارها در صف پردازش بود. این مشکل ناشی از فعال بودن «رادار ملاقات» و دریافت دادههای غیرضروری در آن لحظه حساس بود. با این حال، به دلیل طراحی سیستم زمانبندی و اولویتبندی نرمافزار، کارهای کماهمیت کنار گذاشته شدند و وظایف حیاتی هدایت ماهنشین ادامه یافت. مهندسان مرکز کنترل از جمله استیو بیلز و جک گارمن با آگاهی از عملکرد سیستم، تشخیص دادند که این اخطارها به معنای از دست رفتن کنترل فرود نیستند. در نتیجه، با تایید مرکز کنترل، فضانوردان مأموریت را متوقف نکردند و نخستین فرود موفقیتآمیز انسان روی ماه رقم خورد.