شرایط علی دایی در سالهای پایانی دوران ورزشی خود شباهت زیادی به سالهای آخر حضورش در تیم ملی دارد که با حاشیهها و انتقادات فراوانی همراه بود. این بازیکن در ۳۲ سالگی و در پی عدم صعود تیم ملی به جام جهانی ۲۰۰۲ نخستین موج انتقادات جدی را تجربه کرد و چهار سال بعد نیز پس از نمایش ضعیف در جام جهانی ۲۰۰۶ از بازیهای ملی خداحافظی کرد. او پس از آن دوران پرفشار، با پیوستن به تیم سایپا توانست آخرین قهرمانی خود در لیگ برتر را جشن بگیرد. با وجود انتقاداتی مبنی بر اینکه حضور طولانیمدت او مانع درخشش نسلهای بعدی شد، فوتبال ایران تا سالها با کمبود مهاجمی باکیفیت روبهرو بود. دوران پایانی حضور دایی در زمین مسابقه بار دیگر نشان داد که دور شدن از سطح اول فوتبال چقدر برای ستارهها سنگین و پرهزینه است.