استفاده از عوامل هوش مصنوعی در کدنویسی میتواند بدون مدیریت صحیح، کیفیت خروجی را کاهش دهد، اما با رویکردی لایهبندی شده، امکان افزایش تولید و کاهش باگها وجود دارد. لایه اول شامل توسعه مبتنی بر مشخصات (Spec-driven) است که در آن هوش مصنوعی با بررسی الزامات، شکافها و موارد خاص را شناسایی میکند تا از بروز خطاهای ناشی از خستگی یا عدم توجه برنامهنویس جلوگیری شود. لایه دوم بر توسعه مبتنی بر تست (TDD) با پوشش بیش از ۹۵ درصد تأکید دارد که در آن هوش مصنوعی ابتدا سناریوهای تست را بر اساس الزامات مینویسد و سپس کد را پیادهسازی میکند. لایه سوم نیز شامل تستهای دستی توسط انسان برای اطمینان نهایی است. این روش دفاعی اجازه میدهد ضمن افزایش دو برابری سرعت تولید کد، تعداد باگها نیز ثابت یا حتی کمتر از قبل باقی بماند.