فیلم «راههای افتخار» به کارگردانی استنلی کوبریک یکی از آثار ماندگار ضدجنگ در تاریخ سینما به شمار میرود که داستان آن در جریان جنگ جهانی اول میگذرد. در این فیلم، فرماندهان ارتش فرانسه برای کسب افتخار، دستور حملهای غیرممکن را صادر میکنند که به مرگ صدها سرباز منجر میشود. پس از شکست عملیات، فرماندهان برای سرپوش گذاشتن بر اشتباهات خود، سه سرباز بیگناه را به اتهام ترس محاکمه و اعدام میکنند. سکانس پایانی فیلم که به آواز خواندن دختر اسیر آلمانی معروف است، لحظهای تأثیرگذار از بازگشت انسانیت به میان سربازان خسته از جنگ را به تصویر میکشد. این دختر جوان با خواندن ترانهای فولکلور، جو مسخره کردن سربازان را به هم ریخته و همدلی و اندوه را جایگزین خشونت میکند. کوبریک در این سکانس بدون استفاده از شعارهای سیاسی و با تکیه بر قدرت موسیقی، مرزهای دشمنی را از میان برمیدارد. این اثر پس از گذشت نزدیک به هفتاد سال همچنان به عنوان مرجعی در کلاسهای سینمایی برای تحلیل میزانسن و روایت تصویری تدریس میشود.
