در پی رحلت آیتالله سید محمود طالقانی در ۱۹ شهریور ۱۳۵۸، شایعاتی درباره غیرعادی بودن مرگ وی از سوی گروه منافقین مطرح شد. این گروه با راهاندازی عملیات روانی و سر دادن شعار انحرافی علیه آیتالله بهشتی، تلاش کرد مرگ ایشان را به یاران امام خمینی منتسب کند. این اتهام حتی در سال ۱۳۵۹ و در جریان بررسی اعتبارنامه ابوالقاسم حسینجانی، نماینده بندر انزلی، در مجلس شورای اسلامی نیز بازتاب یافت. با وجود این فضاسازیها، فرزندان آیتالله طالقانی و چهرههای سرشناس هرگز سخنی از مشکوک بودن رحلت به میان نیاوردند و آن را معلول عللی چون رنجها و پرکاری دوره پس از انقلاب دانستند. این رویکرد منافقین بعدها از سوی امام خمینی به عنوان نماد مظلومیت شهید بهشتی مذمت شد.
