بزرگترین حسرت دوران ورزشی زندهیاد ناصر حجازی، عدم دستیابی به سمت سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران بود که با وجود شایستگیهای فراوان، هیچگاه محقق نشد. او در مصاحبهای قدیمی با روزنامه جهان فوتبال در سال ۱۳۸۰ و در آستانه مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲، با کنایه گفته بود که «من آن دنیا مربی تیم ملی میشوم». حجازی در آن زمان درباره میروسلاو بلاژویچ، سرمربی وقت تیم ملی، اظهار داشت که عیار او تنها با صعود به جام جهانی مشخص میشود و در غیر این صورت مربی خوبی نیست. او همچنین از رسانههای ورزشی به دلیل تضعیف روحیه تیم در فینال جام باشگاههای آسیا به شدت انتقاد کرد. حجازی در همان گفتگو عدم صعود تیم ملی به جام جهانی کره و ژاپن را پیشبینی کرده بود که در نهایت نیز با شکست مقابل بحرین به وقوع پیوست. این دروازهبان و مربی اسطورهای فوتبال ایران همواره از وجود دستهای پشت پرده و سلایق مختلف برای محروم کردن خود از روی نیمکت ملی گلایه داشت.
