فقط بسازید

شرکت اوراکل هزینه برنامه تعدیل نیروی خود در سال ۲۰۲۶ را با ۷۰۰ میلیون دلار افزایش به حدود ۲.۸ میلیارد دلار رساند. بیشتر این مبلغ مربوط به هزینه‌های پایان کار کارکنان است و این شرکت تاکنون حدود ۲.۱ میلیارد دلار از آن را ثبت کرده است. مدیر مالی اوراکل اعلام کرد که این اقدامات برای ساده‌سازی و افزایش کارایی جهت حفظ حاشیه سود انجام می‌شود. از کل ۱۴۱ هزار کار员 اوراکل، حدود ۹۲ هزار نفر در خارج از ایالات متحده آمریکا مشغول به کار هستند. همچنین لری الیسون، یکی از مدیران ارشد، برنامه‌ای برای فروش ۵۰ میلیون سهم خود تا تاریخ ۲۴ اکتبر به تصویب رسانده است.

صنعت هوش مصنوعی چین در حال گذار از رقابت روی مدل‌های بزرگ به سمت استقرار و فروش عامل‌ها است و مؤسسه پژوهشی چایینا تلکام پیش‌بینی می‌کند که استنتاج تا سال ۲۰۲۹ میلادی به ۸۰ درصد از بازار پردازش این کشور برسد. شرکت‌های فناوری چینی امسال حدود ۶۰۰ میلیارد یوان برابر با ۸۹ میلیارد دلار روی هوش مصنوعی هزینه می‌کنند که بیش از یک دهم کل سرمایه‌گذاری در این کشور است. در همین حال، اروپا برنامه‌ای ۳۰ میلیارد یورویی برای ساخت هفت گیگافکتوری تا اواسط سال ۲۰۲۸ میلادی را دنبال می‌کند که مهلت ارسال پیشنهادهای آن در ماه نوامبر به پایان می‌رسد. با این حال، اروپا همچنان با چالش‌های بودجه‌ای و تأخیر در روند اجرایی روبه‌رو است، در حالی که چین روی بهینه‌سازی مدل‌ها و سود حاصل از استنتاج تمرکز کرده است.

شرکت انویدیا در حال مذاکره برای سرمایه‌گذاری تا سقف ۱۰ میلیارد دلار در عرضه اولیه سهام شرکت هوش مصنوعی آنتروپیک است. شرکت آنتروپیک قصد دارد در این عرضه اولیه که بزرگ‌ترین عرضه تاریخ لقب خواهد گرفت، تا ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه جذب کند. ارزش این شرکت در حال حاضر در حدود دو تریلیون دلار برآورد شده است که ابعاد بزرگی از سرمایه را جابه‌جا می‌کند. انویدیا پیش‌تر نیز تعهد مالی مشابهی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار به صورت جداگانه برای تأمین زیرساخت‌های این شرکت فراهم کرده بود. درآمد فصلی آنتروپیک در ماه اوت از مرز ۱۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار عبور کرد که نشان‌دهنده رشد چشمگیر چهارده برابری نسبت به سال گذشته است. این سرمایه‌گذاری بخشی از یک الگوی تجاری گسترده‌تر است که در آن انویدیا روی شرکت‌های خریدار تراشه‌های خود سرمایه‌گذاری می‌کند. سه روز پیش از این خبر نیز، انویدیا در دور تامین مالی سه میلیارد یورویی شرکت فرانسوی میسترال مشارکت کرده بود. نهادهای ناظر مالی درباره ابعاد و شفافیت توافقات مالی میان این غول فناوری و شرکای آن ابراز نگرانی کرده‌اند.

مؤسسه ریاضیات کِلی در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که مسئله «ناویه-استوکس»، یکی از هفت مسئله جایزه هزاره، احتمالاً حل شده است. این مسئله که به بررسی وجود و همواری پاسخ‌های معادلات حرکت سیالات در فضای سه‌بعدی می‌پردازد، از سال ۲۰۰۰ با جایزه یک میلیون دلاری همراه بوده است. مؤسسه کِلی ضمن ابراز هیجان از این دستاورد تاریخی، اعلام کرد که فرآیند ارزیابی و تأیید این راهکار علمی آغاز شده است. این مؤسسه تأکید کرد که بررسی‌ها با دقت و بدون شتاب انجام خواهد شد تا اعتبار علمی این موفقیت بزرگ ریاضی تأیید شود. حل این مسئله می‌تواند افق‌های جدیدی را در درک ریاضیات و فیزیک سیالات برای جامعه علمی جهان بگشاید.

تیم توسعه‌دهنده پروژه متن‌باز mobile-use، گوگل را به سرقت کدهای خود متهم کرده است. آن‌ها مدعی هستند که گوگل در پروژه جدید خود با نام Artemis، از کدهای این پروژه برای خودکارسازی دستگاه‌های موبایل استفاده کرده و بدون ذکر منبع، آن‌ها را منتشر نموده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بخش‌هایی از کدها، دستورالعمل‌های عامل Hopper و حتی یک باگ مشخص، دقیقاً مشابه نسخه اصلی است. همچنین مشخص شده که نام نویسندگان اصلی در نسخه‌های قبلی پروژه Artemis وجود داشته اما در آپدیت‌های بعدی حذف شده است. این اتفاق باعث ناامیدی تیم توسعه‌دهنده شده، چرا که آن‌ها معتقدند چنین رفتاری اعتماد به اکوسیستم متن‌باز را از بین می‌برد.

اخترشناسانی که دهه‌ها زمان صرف طراحی تلسکوپ رادیویی «اس‌کی‌ای-لو» (SKA-Low) در استرالیا کرده بودند تا ضعیف‌ترین سیگنال‌های هیدروژن خنثی مربوط به ۱۳ میلیارد سال پیش را رصد کنند، اکنون با تداخل شدید ناشی از نشت الکترونیکی ماهواره‌های استارلینک مواجه شده‌اند. تیمی از دانشگاه کرتین با تحلیل حدود ۷۶ میلیون تصویر رادیویی طی ۲۹ روز، تعداد ۱۱۲,۵۳۴ مورد انتشار امواج رادیویی ناخواسته را از ۱,۸۰۶ ماهواره منحصربه‌فرد استارلینک در محدوده فرکانسی ۷۳ تا ۲۳۵ مگاهرتز ثبت کردند. این سیگنال‌های مزاحم که حدود ۱۰,۰۰۰ بار قوی‌تر از سیگنال‌های کیهانی مورد نظر هستند، حتی در دو باند فرکانسی تحت حفاظت اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) نیز دیده شده‌اند. استیون تینگی، پژوهشگر دانشگاه کرتین، این نشت سیگنال را «قابل مقایسه با درخشان‌ترین منابع رادیویی طبیعی در آسمان» توصیف کرده است که می‌تواند کلان‌داده‌های علمی را بلااستفاده کند. مشکل اصلی اینجاست که قوانین بین‌المللی فعلی فقط فرستنده‌های عمدی را محدود می‌کنند و نشت ناخواسته سخت‌افزاری ماهواره‌ها در منطقه خاکستری مقررات قرار دارد و عملاً غیرقانونی محسوب نمی‌شود.