امیرحسین جلالیندوشن، سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران، هشدار داد که مراقبتهای افراطی و کنترلگرانه اطرافیان میتواند وضعیت روانی افراد نجاتیافته از خودکشی را شکنندهتر کند. وی با تأکید بر اینکه نجات از خودکشی پایان بحران نیست، این مرحله را آغاز دورهای پرخطر دانست که به مراقبتهای دقیق، مستمر و چندوجهی نیاز دارد. به گفته این روانپزشک، خانوادهها پس از چنین واقعهای دچار وضعیت «گوشبهزنگی» و هیجانات متناقضی مانند ترس، خشم و حس گناه میشوند که تعادل آنها را برهم میزند. او این رفتارها را ناشی از نبود شناخت کافی از موقعیت فرد آسیبدیده دانست و تأکید کرد که خودکشی یک مسئله سلامت عمومی با ابعاد کلان ملی است. جلالیندوشن خاطرنشان کرد که کنترل شدید فرد توسط خانواده به دلیل ذهنیتهای آسیبدیده خودِ مراقبان، پردازش صحیح شرایط را دشوار میکند. در نهایت، وی بر ضرورت دریافت خدمات تخصصی سلامت روان برای این گروه آسیبپذیر تأکید کرد.
