بهترین عکس‌های باب منکین از صحنه موسیقی نیویورک در دهه‌های ۷۰ و ۸۰

برادران گالاگر، اعضای گروه راک اوئیسیز، در جشنواره فیلم ونیز از مستند جدید خود با عنوان «Oasis: Don’t Look Back in Anger» رونمایی کردند. این فیلم که توسط استیون نایت نوشته شده، به بررسی رابطه پرتنش میان نوئل و لیام گالاگر و دلیل فروپاشی گروه در سال ۲۰۰۹ می‌پردازد. مستند مذکور شامل تصاویر هرگز دیده نشده از تمرینات و اولین مصاحبه مشترک آن‌ها پس از ۲۵ سال است. این گروه که در سال ۱۹۹۱ در منچستر تأسیس شد، با آلبوم‌هایی نظیر Definitely Maybe به شهرت جهانی رسید. پس از یک وقفه ۱۶ ساله، برادران گالاگر در سال ۲۰۲۵ تور تجدید دیدار خود را با حضور بیش از ۶۰٬۰۰۰ نفر در کاردیف آغاز کردند. فیلم‌سازان دیلان ساترن و ویل لاولیس قصد داشتند قدرت موسیقی و تداوم محبوبیت آهنگ‌های اوئیسیز را در نسل‌های مختلف بررسی کنند.

تیلور سویفت خواننده سرشناس موسیقی پاپ و کانتری در مصاحبه‌ای اعلام کرد که برای ساخت آهنگ «می‌دانستم، تو را می‌شناختم» برای فیلم داستان اسباب‌بازی ۵ تلاش کرده است تا از سبک رندی نیومن الهام بگیرد. این ترانه که با همکاری جک آنتونوف نوشته شده است، توانست در نخستین هفته انتشار به صدر جدول آهنگ‌های داغ کانتری و رتبه نخست جدول بیلبورد هات ۱۰۰ راه یابد. سویفت در خرداد ماه گذشته در مراسم اهدای جوایز و اکران این فیلم در کنار رندی نیومن به اجرای زنده پرداخت و از حس احترام خود به آثار این آهنگساز بزرگ سخن گفت. این تک‌آهنگ با استقبال بی‌نظیر رادیوهای کانتری روبه‌رو شد و توانست به نخستین اثر از یک زن تبدیل شود که تمامی ایستگاه‌های رادیویی گزارش‌دهنده به مدیا‌بیس را در هفته نخست جذب کند. مدیر اجرایی پخش‌کنندگان رادیو کانتری پیش‌تر تأکید کرده بود که این ژانر موسیقی با آغوش باز از بازگشت این خواننده استقبال خواهد کرد.

دو شب متوالی Ye (کهن یعنی کانیه وست) در ورزشگاه Soldier Field در شیکاگو برگزار شد و این دو شب به عنوان یک نامه عاشقانه به شهر او بودند. در شب اول، ۱۵ مهمان به صحنه دعوت شدند و ۶۰ قطعی در حدود سه ساعت اجرا شد. Ye در طول سال‌های اخیر با انتقادات ضد یهودی و انفجارهای عصبی، مسیر غیرمعمولی برای تور داشته است و با شرکت در شرکت مستقل IKON Presents، تنها در روزهای خاصی تور می‌کند. بیش از ۷۰ هزار هوادار با کفش Yeezys و لباس‌های تور، در این دو روز حضور یافتند و بسیاری از آنها آماده بودند که گذشته موراژیک Ye را فراموش کنند. در شب دوم، رابطه طولانی Ye و کید سودی با یکسان شدن روی صحنه بیش از هفت ساله بود و با اجرای «Father Stretch My Hands, Pt. 1» و «Ghost Town» همراه شد. لیل دورک نیز پیامی مهم درباره زندگی و امید ارائه داد.

یک قاضی فدرال در تاریخ ۴ سپتامبر حکم داد که شان «دیدی» کامبز می‌تواند دعوای حقوقی ۱۰۰ میلیون دلاری خود را به اتهام افترا علیه شبکه خبری نیوز‌نیشن ادامه دهد. این پرونده به مصاحبه‌های کورتنی بورجس و وکیلش آریل میچل مربوط می‌شود که مدعی شده بودند دیدی روغن بچه را با مواد مخدر آغشته می‌کرده تا قربانیان خود را ناتوان سازد. قاضی جان پی کرونان اعلام کرد که این ادعاها فاقد مبنای علمی است و شنوندگان می‌توانند نسبت به صحت آن دچار تردید جدی شوند. در حالی که دادگاه درخواست رد دعوا را رد کرده است، این تصمیم به معنای تعیین تکلیف نهایی نیست و پرونده برای جمع‌آوری شواهد و طی مراحل قانونی به جلو می‌رود. وکلای طرفین هنوز واکنشی به این حکم نشان نداده‌اند.

نیک کارپنتر، خواننده سی‌وپنج ساله گروه مدیا بیلد، پس از ماه‌ها تور فشرده و بحران روحی در اوایل سال ۲۰۲۵ در استرالیا، سرانجام تصمیم گرفت کمک بخواهد و زندگی خود را دوباره کنترل کند. او پس از ترک اعتیاد، تشخیص اختلال دوقطبی و بازسازی روابط شخصی خود، ششمین آلبوم خود را با نام پادشاه لذت بردن ضبط کرد. این آلبوم چهارده ترانه‌ای قرار است در چهارم شهریور از سوی ناشر slowplay و آیلند رکوردز منتشر شود. روند ضبط این اثر طی دو هفته به صورت زنده در ایالت تنسی انجام شده و ترکیبی از گیتار آکوستیک، ریتم‌های شاد و ترانه‌های بازتاب‌دهنده درونی است. کارپنتر پیش‌تر در آوریل ۲۰۲۴ آلبوم کشور را منتشر کرده بود که به گفته خودش فضایی شبیه به یک قفس مسابقه‌ای داشت. او اکنون با وجود ابتلا به خستگی مفرط ناشی از تورها، روحیه بهتری دارد و در خانه خود در ساحل غربی آمریکا به سر می‌برد.

آدلا، خواننده سودوکیه ۲۲ ساله، با انتشار آلبوم دیبی آی اف به نام «پریما»، ریسک‌پذیری خود را نشان داده و موفق می‌شود. این آلبوم شامل نه شاخصه است که در آن «تراپی»، آخرین قسمت آن، نشان‌دهنده طرف دیگر او است؛ جایی که درباره فاصله از خانه و رشد خواهرش می‌خواند. او می‌گوید: «وقتی من خانه را ترک کردم، او آنقدر کوچک بود؛ حالا وقتی برمی‌گردم، اندازه من است و این وحشتناک است.» آدلا چهار سال پیش به لس‌آنجلس رفته و یکی از اولین افراد حذف شده از «اکادمی استریو پاپ» بوده است. با این حال، او با تعیین هدف و تلاش، موفق به جلب توجه شده و در برخی مواقع، حس می‌کند که از پاپ ستاره شده است.