بر اساس گزارشهای پزشکی، کاهش توده عضلانی بدن میتواند خطر ابتلا به مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲ را بهشدت افزایش دهد. عضلات اسکلتی مسئول جذب و مصرف حدود ۸۰ درصد از گلوکز تحریکشده توسط انسولین هستند و تحلیل آنها توانایی بدن در تنظیم قند خون را مختل میکند. تحقیقی در مجله «دیابت و متابولیسم» روی میانسالان کرهای طی ۹ سال نشان داد افراد با کمترین توده عضلانی تقریباً دو برابر بیشتر در معرض خطر دیابت قرار دارند. بر طبق استانداردهای سال ۲۰۲۶ انجمن دیابت آمریکا، انجام حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در هفته همراه با دو تا سه جلسه تمرینات مقاومتی توصیه میشود. متخصصان تاکید میکنند که علاوه بر تمرینات قدرتی مانند اسکات و کار با وزنه، دریافت پروتئین کافی از منابع حلال نظیر تخممرغ، لبنیات، حبوبات و گوشتهای کمچرب برای حفظ بافت عضلانی ضروری است.