باستانشناسان در شهر باستانی ویچاما در پرو به دو پیکره اسرارآمیز مار و مجموعهای از نقشبرجستهها دست یافتهاند که نگاه تازهای به واکنش کهنترین تمدنهای قاره آمریکا در برابر تغییرات اقلیمی ایجاد میکند. این کشف در جریان نوزدهمین سال پژوهشهای باستانشناسی در محوطه ویچاما انجام شده که شهری متعلق به سنت فرهنگی کارال بین سالهای ۱۸۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد است. مهمترین یافته شامل یک پیکره ۳۰ سانتیمتری تراشیدهشده از شاخ گوزن و یک اثر سفالی ۶٫۹ سانتیمتری است که نمادی از آب، باروری و تداوم زندگی به شمار میروند. روث شیدی سولیس، سرپرست منطقه باستانشناسی کارال، معتقد است مردم ویچاما خاطره بحرانهای اقلیمی را در هنر و معماری ثبت کردهاند. پژوهشگران امیدوارند این کشفیات نحوه تبدیل بحرانهای طبیعی به حافظه جمعی را بیشتر آشکار کند.