پژوهشگران دانشگاه آکسفورد با بررسی نزدیک به چهار هزار مسیر پرواز دریافتهاند که برخی پرندگان هنگام عبور از اقیانوس اطلس دچار جتلگ میشوند و ناخواسته مسیرشان را تغییر میدهند. این پرندگان هنگام پروازهای طولانی دچار ناهماهنگی ساعت زیستی میشوند که میتواند باعث خطا در مسیریابی آنها شود. کبوتردریاییهای مانکس، که در جزایر بریتانیا و ایرلند زندگی میکنند، برای یافتن غذا مسافتی تا هزار کیلومتر به سمت غرب طی میکنند. آنها از قطبنمای خورشیدی برای مسیریابی استفاده میکنند، اما ناهماهنگی ساعت زیستی با زمان محلی میتواند باعث منحرف شدن آنها از مسیر اصلی شود. پژوهشگران با نصب آهنرباهای کوچک روی بدن پرندگان، تأثیر مسیریابی مغناطیسی را بررسی کردند، اما این کار تأثیری بر مسیر پرواز آنها نداشت.