عدالت شهری فراتر از توزیع امکانات و توسعه زیرساختها، به معنای فراهم کردن فرصتهای برابر برای همه شهروندان در بهرهمندی از خدمات، فضاهای عمومی و امکانات زندگی شهری است. این مفهوم بهویژه در کلانشهری مانند تهران، نیاز به توجه به تفاوتهای اجتماعی و جسمی شهروندان، رفع موانع دسترسی و سنجش عملکرد مدیریت شهری بر اساس میزان اثرگذاری اقدامات در بهبود کیفیت زندگی مردم دارد.