در مناطق شمال غربی نامیبیا، محیطبانان محلی با استفاده از فناوریهای روز و دانش سنتی به حفاظت از دامها و جمعیت شیرهای بیابان کمک میکنند. تغییرات الگوهای بارندگی موجب نزدیک شدن شیرها به سکونتگاههای انسانی و افزایش درگیریها بین انسان و حیات وحش شده است. جمعیت شیرهای بیابان در این منطقه از حدود ۲۰ قلاده در سال ۱۹۹۷ به حدود ۱۸۰ قلاده در سال ۲۰۱۵ رسید، اما کاهش شکارگاههای طبیعی موجب هجوم آنها به دامها شد. برنامه محیطبانان شیر در سال ۲۰۱۸ برای مدیریت این تنشها ایجاد شد و امروز بیش از چهل محیطبان با استفاده از تلفنهای هوشمند، تلههای دوربیندار و قلادههای جیپیاس بر رفتوآمد شیرها نظارت میکنند. این تیمها در مساحتی بالغ بر چهل هزار کیلومتر مربع فعالیت دارند و به کاهش درگیریهای میان انسان و حیات وحش کمک شایانی کردهاند.