پژوهشگران در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، ارتباط احتمالی میان یک الگوی غیرمعمول در شاخه‌بندی نایژه‌های ریه و اختلال طیف اوتیسم را بررسی کردند. در این تحقیق که بر روی ۴۵۹ کودک انجام شد، مشخص شد که ۴۹ کودک دارای الگوی خاصی از دوشاخه‌شدن نایژه‌ها که «دوبلت» نامیده می‌شود، همگی به اوتیسم مبتلا بودند. این الگو در شاخه‌های عمیق‌تر ریه مشاهده شده و با ساختار طبیعی راه هوایی تفاوت دارد. با این حال، محققان تأکید کردند که به دلیل محدودیت‌های نمونه آماری، نمی‌توان این یافته را به کل جمعیت تعمیم داد و برای تأیید علمی آن به مطالعات گسترده‌تری نیاز است. در حال حاضر، تشخیص اوتیسم همچنان بر پایه ارزیابی‌های رفتاری و سوابق رشدی انجام می‌شود و نشانگر زیستی قطعی برای آن وجود ندارد.
