ژاپن پس از جنگ جهانی دوم با اقتصاد متلاشی و بدون منابع طبیعی، تصمیم گرفت تنها سرمایه واقعیاش را در نبوغ انسانی و مهندسی میکروسکوپی ببیند. در سال ۱۹۴۸، یک مهندس آزمایشگاه بل در ایالات متحده، گزارش ترانزیستور را به «واتانابه»، تکنوکرات ژاپنی، سپرد که باعث شد بومیسازی فناوری نیمهرسانا در ژاپن آغاز شود. سال ۱۹۵۳، «ماسارو ایبوکا» با سرمایهای معادل ۲۵ هزار دلار، حق امتیاز ترانزیستور بل را خرید و شرکتی را تأسیس کرد که بعدها «سونی» نامیده شد. سونی در سال ۱۹۵۵ اولین رادیوی ترانزیستوری ژاپن به نام TR-55 را عرضه کرد و دو سال بعد اولین رادیوی جیبی جهان را تولید نمود. در دهه ۶۰، شرکت ژاپنی «بوسیکام» با چالش ساختارشکنی به اینتل وادارش کرد تا روی یک چیپ همهکاری شگفتانگیز سرمایهگذاری کند که در نهایت منجر به تولد «اینتل ۴۰۰۴»، اولین ریزپردازنده تجاری جهان شد. در دهه ۸۰، ژاپن با سهم ۸۰ درصدی در آستانه غلبه بر بازار تراشه بود، اما سپس افول کرد و اکنون در عصر هوش مصنوعی، دوباره برای تسلط بر سیلیکون شمشیر کشیده است.