یک جامعه‌شناس در بررسی مفهوم شهر دوستدار سالمند، تاکید کرد که این مفهوم فراتر از وجود رمپ و آسانسور است. وی با اشاره به چالش‌های دوران سالمندی، از تفاوت میان حمایت از افراد و سلب اختیار از آن‌ها توسط خانواده‌ها سخن گفت. طبق گفته وی، در بسیاری از خانواده‌ها، با نیاز فرد به مراقبت، قدرت تصمیم‌گیری به‌تدریج از او به فرزندان منتقل می‌شود. این در حالی است که فرد سالمند حتی با وجود وابستگی جسمی، باید بتواند درباره محل زندگی، روابط و امور شخصی خود صاحب‌نظر باشد. در واقع، جامعه باید به گونه‌ای ساختار یابد که استقلال فردی سالمندان حفظ شود.
