سطح آب دریای خزر در سال‌های اخیر با کاهش شدیدی مواجه شده که از سال ۱۹۹۵ تاکنون به طور متوسط سالانه ۱۰ سانتی‌متر کاهش یافته است. طبق گزارش مؤسسه اقیانوسشناسی روسیه، میزان کاهش کلی سطح آب به نزدیک ۳ متر رسیده و در سال ۲۰۲۵ به پایین‌ترین سطح خود در ۲۰۰ سال گذشته رسید. عوامل اصلی این پدیده شامل افزایش دما، تبخیر بالا، کاهش جریان رودخانه ولگا و فعالیت‌های انسانی مانند استخراج نفت و کشاورزی است. این روند باعث عقب‌نشینی خط ساحلی در کشورهای ایران، آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان و روسیه شده است. در قزاقستان، پسروی ساحل در منطقه آتیراو ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر بوده که باعث آسیب به اسکله‌ها و کاهش ظرفیت بارگیری کشتی‌ها شده است. این تغییرات هیدرولوژیکی، تهدیدی جدی برای زیرساخت‌های اقتصادی و کشتیرانی در منطقه محسوب می‌شود.
