سامانه موقعیتیاب جهانی یا همان جیپیاس برای تعیین دقیق موقعیت مکانی کاربران به شبکهای از ماهوارهها در ارتفاع ۲۰ هزار کیلومتری زمین متکی است. این ماهوارهها که به ساعتهای اتمی فوقدقیق مجهزند، اطلاعات زمانی و مکانی خود را به صورت مداوم مخابره میکنند. گیرندههای روی زمین مانند گوشیهای هوشمند با استفاده از روش فاصله یا تلاقی سیگنالهای دریافتی از چندین ماهواره، مختصات دقیق کاربران را محاسبه میکنند. اگر اختلاف زمانی میان ساعتهای ماهواره و زمین تنها چند میکروثانیه باشد، کل سیستم مسیریابی با خطاهای چندکیلومتری مواجه خواهد شد. این دقت بالا ریشه در قوانین فیزیک و نظریههای علمی دارد و نقش حیاتی در ناوبری روزمره ایفا میکند.