پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران در مطالعهای جدید روی مدلهای حیوانی نشان دادند که تزریق یک دوز ماده سیلوسایبین میتواند برخی از اختلالات یادگیری و حافظه فضایی را در موشهای مبتلا به آلزایمر بهبود ببخشد. این بررسیها حاکی از آن است که بهبود رفتاری ایجادشده با بازگشت هماهنگی فعالیت الکتریکی میان قشر پیشپیشانی و هیپوکامپ همراه نبوده است. این پدیده به عنوان یک یافته کلیدی میتواند سرنخهای مهمی را درباره سازوکار اثر این ماده روانگردان بر عملکردهای شناختی ارائه دهد. آلزایمر از بیماریهای تخریبکننده سیستم عصبی است که چالشهای فراوانی را برای نظامهای سلامتی ایجاد میکند. دانشمندان امیدوارند با شناخت دقیقتر این سازوکارها، راهکارهای نوینی برای مدیریت اختلالات شناختی مرتبط با این بیماری بیابند. اطلاعات بهدستآمده از این پژوهش گامی رو به جلو در شناخت اثرات عصبی ترکیبات مختلف به شمار میرود. با این حال، ترجمه نتایج مطالعات حیوانی به بالین انسان نیازمند بررسیهای بسیار بیشتری است.