چرا انسان‌ها بیشتر موهای بدنشان را از دست دادند، اما موی سر باقی ماند؟

کتاب تازه‌ای با عنوان مضطرب و پرمو به قلم جودی ویرینگز، زیست‌شناس تکاملی فارغ‌التحصیل دانشگاه آکسفورد، تاریخ تکاملی و فرهنگی موی انسان را بررسی می‌کند. این کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای نشان می‌دهد که موضوع مو با زیست‌شناسی، انتخاب جنسی، هویت و حتی تبعیض اجتماعی گره خورده است. بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده، انسان خردمند با وجود ظاهر نسبتاً بی‌موی خود، تقریباً به اندازه دیگر نخستی‌ها فولیکول مو دارد اما بیشتر آن‌ها موهای بسیار ظریف و کوتاهی تولید می‌کنند. موی سر به تنظیم دمای بدن و محافظت از پوست در برابر تابش خورشید کمک می‌کند، در حالی که موهای فر می‌توانند مقدار بیشتری از تابش خورشید را دفع کنند. ریش مردان نیز احتمالاً در طول تکامل در رقابت‌های اجتماعی و جنسی نقش داشته است.