جدایی عباس یاری و هوشنگ گلمکانی پس از چند دهه همکاری حرفه‌ای در نشریات سینمایی، بازتاب گسترده‌ای در فضای فرهنگی داشته است. عباس یاری در متن خود از ۴۲ سال تلاش و جوانی‌اش در خدمت مجله فیلم و مجموعه‌های وابسته یاد کرد و این جدایی را بسیار تلخ دانست. هوشنگ گلمکانی نیز در واکنش به این رخداد به سکوت و انتشار یک شعر بسنده کرد. این اختلافات فراتر از یک جدایی ساده، پایان یک تعریف مشترک از کار جمعی و هویت حرفه‌ای را به نمایش می‌گذارد. نویسنده با اشاره به دیدگاه ویلیام فاکنر یادآور می‌شود که ماهیت کار فرهنگی و رسانه‌ای بر پایه همکاری و مصالحه شکل می‌گیرد. مجله یک اثر فردی نیست بلکه فرآیندی جمعی است که در آن «ما» بر «من» غلبه دارد. در این میان، حفظ روحیه کار جمعی مهم‌ترین نیاز روزگار ما برای استمرار فعالیت‌های فرهنگی به شمار می‌رود.
