کودک از طریق بازی جهان اطراف خود را تجربه کرده و مهارتهای شناختی، عاطفی و اجتماعی را تمرین میکند. میان بازی سرگرمکننده و بازی فکری تفاوت وجود دارد و بازیهای فکری نیازمند مشاهده، مقایسه، استدلال و حل مسئله هستند. پازل، معما، بازیهای ساختنی و رومیزی در گروه گسترده بازیهای فکری جای دارند که به پرورش خلاقیت کمک میکنند. مرکز رشد کودک دانشگاه هاروارد بازیها را راهی برای تقویت مهارتهای کارکرد اجرایی مانند توجه و کنترل رفتار میداند. آکادمی اطفال آمریکا نیز بازی متناسب با سن را فرصتی برای تقویت مهارتهای شناختی و خودتنظیمی معرفی کرده است. با این حال، بازی فکری ابزاری برای رشد است و راه حلی مستقل برای همه نیازهای آموزشی محسوب نمیشود. ارزش واقعی بازی به کیفیت تجربه و میزان مشارکت فعال کودک بستگی دارد.