دقت سیستم موقعیتیاب جهانی یا GPS به طور مستقیم به نظریه نسبیت آلبرت اینشتین وابسته است. ماهوارههای GPS برای تعیین موقعیت، از ساعتهای اتمی بسیار دقیقی استفاده میکنند که زمان ارسال و دریافت سیگنال را محاسبه میکنند. طبق نسبیت خاص، حرکت سریع ماهوارهها باعث عقب افتادن ساعت آنها میشود، اما طبق نسبیت عام، گرانش ضعیفتر در ارتفاع باعث جلو افتادن ساعتها میگردد. در مجموع، این دو اثر باعث میشود ساعت ماهوارهها روزانه حدود ۳۸ میکروثانیه جلو بیفتد. اگر این اختلاف زمانی لحاظ نشود، خطای موقعیتیابی میتواند به شدت افزایش یابد؛ برای مثال تنها ۱۰۰ نانوثانیه خطا منجر به ۳۰ متر اشتباه در تعیین مکان میشود.