پروژه «خانه گلاره» که توسط دفتر معماری «زاو» در حومه تهران طراحی شده، نمونهای برجسته از هماهنگی معماری معاصر با طبیعت است. در این پروژه که در سال ۲۰۲۵ اجرا شد، یک ویلای ۲۰۰ متری آخر هفته با خرید سه قطعه باغ مجاور به یک خانه دائمی تبدیل گردید. معماران به جای تخریب بنای قدیمی یا قطع درختان، توسعه ساختمان را از طریق مجموعهای از طاقهای منحنی و رنگارنگ در فضاهای خالی باغ پیش بردند. این طاقها با تغییر تدریجی رنگ از سفالی به صورتی و آبی، داستان گسترش بنا را روایت میکنند و پنجرههای قوسی آنها چشماندازهای متنوعی از باغ میوه ارائه میدهند. ساخت این بنا با وجود فرم پیچیدهاش، بر پایه روشهای سنتی بنایی و مهارت استادکاران محلی انجام شده است تا پیوند میان سنت و مدرنیته حفظ شود.
