در دوران جنگ سرد، ایالات متحده آمریکا پروژهای عجیب موسوم به وست فورد را برای ایجاد ارتباطات رادیویی جهانی اجرا کرد. در این طرح تصمیم بر آن بود که میلیونها رشته سیم مسی بسیار باریک در مدار زمین پخش شوند تا به عنوان بازتابدهنده امواج رادیویی عمل کنند. در دومین آزمایش که در سال ۱۹۶۳ انجام شد، حدود ۴۸۰ میلیون سوزن مسی با طول تقریبی ۱٫۸ سانتیمتر به فضا پرتاب شد. بررسیهای ناسا نشان میدهد که از این تعداد، حدود ۱۲۰ تا ۲۱۵ میلیون رشته به شکلی مناسب در مدار زمین پراکنده شدند. این روش توانست ارتباطات رادیویی را با نرخ انتقال داده تا حدود ۲۰ هزار بیت بر ثانیه برقرار کند. با این وجود، به دلیل نگرانی منجمان و پیشرفت فناوری ماهوارهای، این پروژه متوقف شد و در حال حاضر تنها ۴۶ توده از بقایای آن در مدار باقی مانده است.
