ولی نصر، استاد دانشگاه جانز هاپکینز، در یادداشتی به تحلیل تحولات و تغییر نظم در خاورمیانه پرداخت. به گفته وی، ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ با هدف بازطراحی کامل خاورمیانه و سرنگونی نظام سیاسی ایران وارد جنگ شدند. با این حال، ایران با آمادگی کامل و اجرای راهبردی دقیق توانست مانع از دستیابی دشمنان به اهداف جنگیشان شود. این جنگ محدودیتهای قدرت نظامی واشنگتن و تلآویو را برملا کرد و ایران را در جایگاهی قویتر قرار داد. از دستاوردهای مهم ایران در این مرحله، تخریب بخش عظیمی از زیرساختهای نظامی ایالات متحده آمریکا در منطقه خلیج فارس بود. همچنین ایران با تثبیت کنترل خود بر تنگه هرمز، معماری امنیتی دیرینه آمریکا در منطقه را از هم گسیخت. این اقدامات نشان داد که واشنگتن دیگر نمیتواند مانند گذشته کنترل مطلق خود را بر آبراههای حیاتی و تحولات منطقه اعمال کند.
