تفاهمنامه اسلامآباد با وجود توقف اجرا، همچنان مهمترین چارچوب برای خروج از چرخه جنگ، تهدید و بیثباتی است. احیای آن به معنای اعتماد به آمریکا نیست، بلکه تلاشی برای وادارکردن طرف مقابل به اجرای تعهدات و کاهش خطر جنگ است. در حال حاضر، ایران با سه خطر همزمان روبرو است: بازگشت درگیریهای مستقیم، تثبیت وضعیت «نه جنگ، نه صلح» و افزایش فشارهای اقتصادی. تفاهمنامه اسلامآباد میتواند نقش پل را بازی کند و خطر فوری جنگ را کاهش دهد. مهمترین ضعف این تفاهم، ابهام در ترتیب اجرای تعهدات و سازوکار راستیآزمایی است. راه حل، احیای اصلاحشده تفاهمنامه با اجرای همزمان تعهدات و راستیآزمایی شفاف است.
