ساخت یک دست رباتیک شبیه به انسان همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه ها در مهندسی رباتیک بوده است. در حالی که ربات های امروزی می توانند به راحتی حرکات پیچیده ای مانند پشتک زدن را انجام دهند، اما تا کردن ساده یک پیراهن برای آن ها بسیار دشوار است. دلیل این پدیده به ماهیت پیچیده ساختار دست انسان و ضرورت هماهنگی بالا میان حسگرها و عملگرها بازمی گردد. دست انسان دارای درجات آزادی حرکتی بسیار زیادی است که تقلید دقیق آن در قالب مکانیکی و الکترونیکی هزینه بر و پیچیده است. پردازش همزمان اطلاعات لامسه و کنترل میزان نیروی اعمالی به اجسام شکننده از دیگر موانع اصلی در این زمینه محسوب می شود. محققان همچنان در تلاشند تا با استفاده از الگوریتم های هوش مصنوعی و مواد جدید، این شکاف را پر کنند. با این حال، دستیابی به کارایی مشابه دست انسان همچنان نیازمند پیشرفت های چشمگیر علمی است.
