با پیشرفت مسیر استانداردسازی نسل ششم شبکه مخابراتی (6G)، پژوهشگران در مقالهای علمی به بررسی ضرورت احتمالی نسل هفتم (7G) پرداختهاند. نویسندگان این پژوهش تأکید دارند که 7G نباید صرفاً یک شمارهگذاری تبلیغاتی باشد، بلکه باید بر اساس نیازهای فنی و هماهنگیهای سیستمی که توسط 6G یا سایر فناوریهای مکمل پوشش داده نمیشوند، توجیه شود. این مقاله یک چارچوب ارزیابی شامل معیارهایی نظیر نیازهای تقاضامحور، پایداری، اعتماد و قابلیتهای ژئوپلیتیک ارائه میدهد. مفاهیمی همچون محاسبات بومی فرکانس رادیویی و عملیات شبکه عاملیتمحور از جمله مواردی هستند که در این چارچوب برای آینده مخابرات بررسی شدهاند. هدف این مطالعه، ایجاد مبنایی ساختاریافته برای تصمیمگیری درباره آینده زیرساختهای ارتباطی پس از 6G است.