پژوهشگران سنگاپوری با شناسایی نقش ژن «DEAF1» در پیری عضلات، سازوکاری را کشف کردهاند که توضیح میدهد ورزش چگونه میتواند توان ترمیم و حفظ قدرت عضلات را در سالمندی تقویت کند. این پژوهش توسط دانشگاه دوک و دانشگاه ملی سنگاپو انجام شده و نشان میدهد فعالیت بدنی میتواند سیستمهای ترمیم طبیعی را که با افزایش سن ضعیف میشوند، بازیابی کند. ورزش باعث اصلاح عدم تعادلی در سلولهای عضلانی میشود که در حال پیر شدن ایجاد میشود؛ زیرا در عضلات پیر، مسیر رشد «mTORC1» بیش از حد فعال میشود و تعادل بین تولید و حذف پروتئین را مختل میکند. افزایش سطح DEAF1 در عضلات مسن، باعث افزایش فعالیت mTORC1 و سرعت بخشیدن به زوال عضلات میشود. در شرایط عادی، DEAF1 توسط پروتئینهای FOXO تنظیم میشود، اما فعالیت FOXO با افزایش سن کاهش مییابد. پژوهشگران دریافتهاند ورزش میتواند این عدم تعادل را معکوس کند؛ مشروط بر این که سیستم تنظیمی اساسی همچنان پاسخگو باشد. با این حال، در برخی عضلات مسن، سطح DEAF1 بسیار بالا یا فعالیت FOXO بهطور قابل توجهی کاهش یافته است و ورزش به تنهایی ممکن است برای بازیابی کامل ظرفیت ترمیم عضله کافی نباشد.