با وجود پیشرفتهای مادی و گسترش زیرساختها در دهههای اخیر، این پرسش مطرح است که چرا این تغییرات لزوماً به افزایش رضایت از زندگی منجر نشده است. به گفته کارشناسان، رفاه و رضایت دو مفهوم متفاوت هستند و نباید رفاه مادی را با توسعه واقعی اشتباه گرفت. نوسازی شامل ساخت اتوبان، سد و توسعه فناوری است، در حالی که توسعه به کیفیت روابط اجتماعی و احساس امنیت بستگی دارد. محمود امینی، پژوهشگر حوزه حکمرانی، در گفتگویی تأکید کرد که دسترسی به امکانات بهتر لزوماً به معنای حل ابهام آینده یا افزایش اعتماد اجتماعی نیست. اگر ابزارهای مدرن وارد جامعه شوند اما روابط اجتماعی متناسب با آنها تحول نیابد، مدرنیزاسیون ناقص شکل میگیرد. توسعه اقتصادی بدون تقویت سرمایه اجتماعی میتواند فاصله میان انتظارات و واقعیت را افزایش دهد.
