پدیده دستفروشی در تهران و سایر کلانشهرها به یک چالش اجتماعی و اقتصادی پایدار تبدیل شده است که با برخوردهای قهری و جمعآوری بساط، به طور کامل از بین نمیرود. تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که پس از هر بار جمعآوری، دستفروشان در نقاط دیگری فعالیت خود را از سر میگیرند. اکنون بحث اصلی میان کارشناسان و مدیریت شهری بر سر این است که آیا باید این واقعیت را به عنوان بخشی از اقتصاد شهری پذیرفت و برای آن چارچوب قانونی تعیین کرد، یا همچنان با تکیه بر عنوان «سد معبر»، سیاستهای انتقال و ساماندهی را دنبال کرد.
