رنگ زبان انسان معمولاً صورتی است، اما عواملی مانند تجمع باکتریها، خشکی دهان، مصرف دارو، دخانیات و بهداشت نامناسب میتوانند ظاهر آن را تغییر دهند. ایجاد پوشش سفید روی زبان اغلب ناشی از بقایای مواد غذایی است، اما لکههای سفید ضخیم و ازبیننرفتنی ممکن است نشانه لکوپلاکیا و خطر ابتلا به سرطان دهان باشند که نیاز به بررسی پزشکی دارد. زرد شدن زبان معمولاً به دلیل تجمع سلولهای مرده بیخطر است، هرچند در موارد نادر با بیماری زردی نیز همراه میشود. پدیده زبان سیاه یا مودار نیز غالباً به واسطه تجمع کراتین و باکتریها روی پرزهای زبان رخ میدهد که وضعیتی بیخطر و برگشتپذیر محسوب میشود. از سوی دیگر، قرمز و صاف شدن زبان گاهی با کمبود ویتامینهای گروه ب یا التهاب مرتبط است. کارشناسان تأکید میکنند که تغییر رنگ زبان به تنهایی برای تشخیص بیماری کافی نیست، اما در صورت ماندگاری یا همراهی با درد، زخم، تورم و مشکل در جویدن، باید به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کرد. رعایت بهداشت روزانه دهان، مسواک زدن، نوشیدن آب کافی و پرهیز از دخانیات نقش مؤثری در پیشگیری از این عوارض دارند.