صنعت معدن ایران به دلیل عمیقتر شدن ذخایر و محدودیت در تأمین انرژی و آب، ناچار به تغییر رویکرد از استخراج سنتی به بازیابی پسماندها شده است. باطلههای معدنی، سربارههای فولادی و مسی و تجهیزات فرسوده اکنون به عنوان خوراک نسل تازه کارخانهها شناخته میشوند. مزیت این پسماندها این است که عملیات پرهزینه حفاری و خردایش اولیه آنها قبلاً انجام شده است. به عنوان نمونه، مجتمع مس سرچشمه سالانه حدود بیست و نه میلیون تن باطله تولید میکند که شرکت ملی صنایع مس برنامه بازیابی مس و مولیبدن از آنها را کلید زده است. با این حال، استفاده از این ثروتهای پنهان نیازمند ارزیابی دقیق عیار، دانه بندی و مسائل زیستمحیطی است. کارشناسان معتقدند بسیاری از باطلههای معدنی کشور هنوز این ارزیابی جامع را پشت سر نگذاشتهاند. تمرکز بر فلزات همراه و عناصر باارزش پنهان میتواند به توسعه پایدار صنعت معدن کمک کند.
