مرحوم آیتالله مجتبی تهرانی با تأکید بر اهمیت یاد مرگ، غفلت از آن را عامل اصلی گرفتار شدن انسان در دام جاه، ریاست و دلبستگیهای دنیوی دانست. ایشان معتقد بودند که جاه و ریاست اموری اعتباری و جعلی هستند که با فرا رسیدن مرگ از میان میروند. وی خاطرنشان کرد که انسان نباید اموال واقعی و ماندگار را برای رسیدن به امور موهوم و اعتباری از دست بدهد. طبق دیدگاه ایشان، غفلت از قیامت باعث میشود انسان درگیر خواستههای نفسانی شود در حالی که هیچ تضمینی برای میزان عمر وجود ندارد. ایشان نقش انبیا و اولیا را بیدار کردن انسانها از این غفلت و آگاه کردن آنها نسبت به سرانجام اسارت در هوای نفس دانستند.
