موجودات موسوم به ومپایر یا خونآشام از دیرباز تاکنون یکی از محبوبترین کاراکترها در ادبیات، افسانهها و باورهای مردمی تمدنهای باستان بودهاند. واژه ومپایر نخستین بار در سال ۱۷۳۲ میلادی در زبان انگلیسی به کار رفت، اما ریشه باور به موجودات تغذیهکننده از خون را میتوان در امپراتوریهای روم، یونان و بینالنهرین جستجو کرد. تئوریهای گوناگونی درباره شکلگیری این اسطورهها وجود دارد که بیشتر به ناآگاهی بشر گذشته نسبت به فرآیندهای پس از مرگ و بیماریهایی مانند طاعون سیاه مربوط میشود. خروج گاز از بدن پس از مرگ و خونریزی از دهان و بینی جنازه، تصاویری را ایجاد میکرد که با افسانه موجودات نامیرا انطباق داشت. امروزه این کاراکترها در ژانرهای گوناگون داستانی به عنوان نمادی از وحشتی گریزناپذیر یا حتی عاشقان منزوی به کار گرفته میشوند.